درود مهمان گرامی! ثبت نام

این یک اطلاعیه همگانی است!

آمار انجمن
برترين سپاس شده ها
صلحاء 4
مهناز 2
saba80 0
jsmithq0 0
سلاله 0
جديدترين کاربران
jsmithq0 10-19
royka 10-18
medisa 10-15
هدی 10-6
eskandari 10-5
بيشترين پاسخ ها
  حرف های خودما... 2528
  عکس روز 1083
  شعر 782
  ختم صلوات روز... 694
  اخبار 648
برترين ارسال کنندگان
asalkhatoon 18578
صلحاء 11629
مهناز 10955
آبجی مرجان 9249
اعظم بانو 4712
بيشترين بازديدها
  حرف های خودما... 367449
  عکس روز 235428
  بازي با كلمات... 227331
  اولين كلمه اي... 204241
  اخبار 143953
برترين اعتبارگيرنده ها
administrator 0
صلحاء 0
saba80 0
مهنا 0
سلاله 0
آخرين ارسال ها
موضوع تاريخ, زمان  نويسنده آخرين ارسال کننده انجمن
  مشکل با موضوع رقص دخترم 5-2, 15:58 ناز بانو ناز بانو هر چه می خواه...
  پیشنهادات برای پر رونق شد... 12-7, 19:42 باران20 باران هر چه می خواه...
  خیرات اموات 12-7, 19:35 صلحاء باران هر چه می خواه...
  صیغه موقت 12-5, 19:00 باران باران هر چه می خواه...
  احكام كودك در هفته اول تو... 12-5, 18:23 صلحاء باران شیرخوارگی
  علت دعوای عروس و مادر شوه... 12-5, 18:09 صلحاء باران ایین همسرداری
  سیاست های زنانه 12-5, 17:58 صلحاء باران ایین همسرداری
  لباس عید 12-5, 15:26 yafa yafa بچه داری
  نرم افزار سایت ساز 11-9, 13:31 SaaRaa SaaRaa " ارائه نرم ا...
  حرف های خودمانی 10-25, 12:31 مهناز SaaRaa حرف های خودما...
  اوتمیل 10-10, 10:36 مهناز مهناز صبحانه و دسر


امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چگونه از نوزاد خود مراقبت كنیم؟
#1

چگونه از نوزاد خود مراقبت كنیم؟



مراقبت از نوزاد تازه متولد شده:

پوسته ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ندارد اختلالی شایع و بی خطر است. ممكن است كودك شما مختصری پوسته خشك شبیه شوره سر داشته باشد و یا ممكن است در مواردی این پوسته ریزی شدید بوده و پوسته ها كاملا ضخیم، چرب و زرد رنگ باشند و یا حالت كبره داشته باشند.

این اختلال ممكن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی دیده شود و معمولا بعد از چندین ماه خود بخود بر طرف می گردد و به نظر می رسد كه بعداز ۶ تا ۷ ماهگی دیده نمی شود. علت ایجاد این پوسته ها آنست كه غدد سباسه موجود در پوست سر بیش از حد چربی ترشح می كنند و این چربی ها تبدیل به پوسته هایی خشك می شوند و می ریزند.

بسیاری از كارشناسان معتقدند كه ترشح بیش از حد هورمون ها در مادر و رسیدن آن به جنین هنگام تولد موجب فعال شدن بیش از حد غدد سباسه می شود. وقتی پس از چند ماه سطح هورمون ها در بدن كودك پایین می آید، این اختلال نیز از بین می رود.

برای برداشتن پوسته ها بهترین راه آنست كه دوبار در هفته روغن های مخصوص كودك یا روغن های گیاهی مانند روغن زیتون را روی سر كودك بمالید و ۱۵ دقیقه صبر كنید سپس موهای او را شانه كنید تا پوسته ها بریزند. سپس سر او را با یك شامپو ملایم مخصوص بچه بشویید.

بعضی از پزشكان توصیه می كنند كه شامپو را به مدت ۲۰ دقیقه روی سر كودك نگهدارید (و یا تا وقتی كه بچه می تواند تحمل كند) و سپس سر او را با یك پارچه یا حوله نرم ماساژ دهید.

این اختلال رفته رفته بطور خودبخود از بین می رود ولی اگر این حالت تا چندین ماه ادامه یافت و یا شدت پیدا كرد و به سایر قسمت های بدن انتشار یافت، با یك متخصص اطفال مشورت كنید. ممكن است پزشك یك شامپوی دارویی تجویز كند.

كوتاه كردن ناخن ها

ناخن های كودك نرم تر و تا شونده تر از ناخن های شماست ولی اشتباه نكنید؛ كودكان ناخن های تیزی دارند. اگر ناخن های كودك را به موقع نگیرید ممكن است هنگام دست و پا زدن صورت شما یا خودش را زخمی كند. شاید لازم باشد این كار را در اولین روزهای بازگشت به خانه انجام دهید.

ناخن های دست نوزاد خیلی بسرعت رشد می كنند و ممكن است لازم باشد چند بار در هفته ناخن های او را كوتاه كنید. سرعت رشد ناخن های پا از ناخن های دست كمتر است.

آسان ترین راه كوتاه كردن ناخن های دست كودك با استفاده از قیچی مخصوص كودكان است. نوك این قیچی های ناخنگیر گرد است و تیز نبودن آن كمك می كند تا در صورت تكان خوردن به كودك آسیب نرسد.

می توانید از ناخن گیر مخصوص كودك نیز استفاده كنید، در اینصورت باید خیلی دقت كنید كه پوست یا حتی گوشت نوك انگشت كودك بطور اتفاقی در آن گیر نكند. بهتر است همراه یك نفر دیگر نسبت به انجام این كار اقدام كنید.

یكی از شما دو نفر كودك را نگه می دارد و یا مانع حركت زیاد او می شود و نفر دیگر ناخن ها را كوتاه می كند. یك روش دیگر این است كه هنگام شیر خوردن و یا موقعی كه كودك در خواب است نسبت به چیدن ناخن هایش اقدام كنید زیرا آرامتر است. هنگام چیدن ناخن، نوك انگشت كودك را از لبه ناخن دور كنید تا در ناخن گیر یا قیچی گیر نكند و در عین حال دست او را محكم نگه دارید.

مراقبت از محل قطع شدن بند ناف

بند ناف نوزاد بعد از تولد از نزدیكی بدن بسته شده و بطور بدون دردی بریده می شود. محل بریدگی باید تا آنجا كه ممكن است تمیز و خشك نگه داشته شود. معمولا مدت یك هفته تا ۱۰ روز طول می كشد تا بند ناف خشك شود و بیفتد. ترمیم محل افتادن بند ناف ممكن است چند روز بطول انجامد. موقع افتادن بند ناف ممكن است پوشك كمی خونی شود، این امر طبیعی است.

پوشك را زیر بند ناف ببندید تا جریان هوا برای خشك كردن آن كافی باشد و ادرار با آن تماس نداشته باشد. مادام كه بند ناف نیفتاده است از حمام وان استفاده نكنید.

درهوای گرم بهتر آنست كه تنها یك پوشك و یك تی شرت آزاد به نوزاد بپوشانید تا هوا جریان كافی داشته باشد و خشك شدن بند ناف تسریع شود. تا وقتیكه بند ناف نیفتاده است از پوشاندن زیر پوشهای سرهمی بپرهیزید.

برای مراقبت درمنزل دست اندركاران امور بهداشتی همواره توصیه می كنند كه قاعده بند ناف را با یك سواب پنبه ای (مانند گوش پاك كن) یا یك تكه گاز آغشته به الكل روزی یك یا دو بار تمیز كنید. بسیاری از پزشكان به این روش عقیده دارند ولی بعضی نیز امروزه معتقدند كه بهتر است بدون هیچ اقدامی صبر كنیم تا بند ناف بخودی خود خشك شود.

اگر شما نمی دانید كه چه كنید بهتر است با پزشك كودك خود صحبت كنید. (این سوال خوبی است كه می توانید آن را در ویزیت اول بپرسید).

علائم عفونت اگر چه نادرند عبارتند از:

تورم یا قرمزی، جمع شدن چرك در قاعده بند ناف و تب. بنابراین اگر ناف كودك قرمز و ملتهب شد یا شروع به آب دادن كرد با پزشك وی تماس بگیرید.

شستشوی ناحیه تناسلی دختران

ناحیه تناسلی دختران را می توان تنها با یك دستمال مرطوب در هنگام تعویض پوشك و یا استحمام تمیز كرد و در این حال باید مراقب بود كه دستمال از جلو به عقب كشیده شود نه از عقب به جلو تا میكروب های ناحیه مقعد وارد واژن نشوند.

ممكن است ناحیه تناسلی قرمز و متورم شود و یا ترشحات بیرنگ، سفید و یا كمی خونی دیده شود كه تمام این حالات در هفته های اول طبیعی است و در نتیجه هورمون های مادر هنگام بارداری بوجود می آید. اگر این علائم بعداز شش هفته اول پس از تولد از بین نرود باید با پزشك متخصص اطفال مشورت كنید.

شستشوی ناحیه تناسلی پسران ختنه شده

تنها كاری كه باید در مورد موضعی كه به تازگی ختنه شده است انجام دهید آنست كه پوست ناحیه را با آب و صابون بشوئید درست مانند سایر قسمت های پوست بدن.

بهتر است از سائیدن و ایجاد كف در ناحیه آلت تناسلی پسران خواه ختنه شده و خواه بدون ختنه بپرهیزید زیرا پوست این ناحیه را خشك می كند و باعث تحریك آن می شود.

در چند روز اول پس از عمل ختنه، آلت تناسلی ممكن است كاملا قرمز باشد و ترشحی زرد رنگ داشته باشد.

این در واقع علامت خوبی است و نشان می دهد كه سیر بهبود طبیعی است. علیرغم آنكه محل ختنه كمتر احتمال دارد كه عفونت كند علائم عفونت عبارتند از قرمزی پایدار، تورم سر آلت و زخم هایی كه با ترشحات زرد رنگ و خشك بسته شده است. در صورت مشاهده هر یك از این علائم فورا به پزشك اطلاع دهید.

شستشوی ناحیه تناسلی پسران ختنه نشده

هنگام تمیز كردن یا شستن آلت تناسلی كه ختنه نشده باشد سعی كنید پره پوس یا پوست حشفه را نكشید.

چندین ماه یا حتی سال طول می كشد تا پره پوس از آلت تناسلی جدا شود. پس از جدا شدن پره پوس و هنگامیكه كاملا بتوان آن را كشید (اگر نخواهید كودك را ختنه كنید بهتر است زمان آنرا از پزشك كودكتان بپرسید) باید گاهی آن را بكشید و انتهای آلت را كه زیر آن قرارگرفته است به آرامی ولی با سرعت از ماده مومی شكل سفید رنگی كه بطور طبیعی در این محل تشكیل می شود تمیز كنید.

تکامل سیستم بینایی کودک:

سیستم بینایی در بدو تولد یك سیستم تكامل نیافته است و تكامل آن در طول سال اول زندگی رخ می دهد. از این رو، توجه والدین و پزشكان به مشكلات احتمالی در طول سال اول نقشی بسیار تعیین كننده در تكامل بینایی كودك و جلوگیری از مشكلات ناشی از اختلال در بینایی نظیر مشكلات یادگیری خواهد داشت.

سه ماه اول

نوزادان معمولا قبل از هر چیز “حركت” را می بینند. نوزادانی كه به موقع بدنیا آمده باشند (هفته ۳۸ تا ۴۲ حاملگی) باید بتوانند تغییرات صورت مادر نظیر خنده، اخم، … را در هفته اول بعد از تولد ببینند. در این زمان درك رنگ هنوز كاملا تكامل نیافته و درك عمق نیز در طول سال اول به موازات هماهنگ شدن حركت چشم ها ایجاد می شود.

هماهنگی عضلات چشم در نوزادان تازه متولد شده و شیرخواران بسیار ناقص است. چشم نوزادان اغلب به بیرون یا داخل منحرف شده و حركت چشم ها با هم هماهنگ نیست. این وضعیت استرابیسم یا انحراف چشم خوانده می شود. اگر استرابیسم تا ۳ یا ۴ ماهگی خودبخود بر طرف نشود بهتر است نوزاد توسط یك چشم پزشك معاینه شود.

اولین علائم مشكلات چشم و بینایی

در بعضی موارد لازم است نوزاد قبل از ۳-۴ ماهگی مورد معاینه قرار گیرد. این موارد عبارتند از: انحراف شدید چشم ها، عدم حركت چشم قبل از ۳ ماهگی، انحراف هر دو چشم به داخل، ثابت ماندن یك چشم در زمان حركت چشم دیگر و یا تفاوت فاحش بین حركات دو چشم.

تشخیص زودرس استرابیسم بسیار مهم است زیرا تنبلی چشم یا آمبلیوپی حاصل استرابیسم درمان نشده است. اگر یك چشم كودك نتواند بر اثر استرابیسم خوب ببیند هماهنگی چشم ها بر هم می خورد. همچنین اگر مغز تصویری از یكی از چشم ها دریافت نكند در طول زمان علائم ارسالی از چشم مبتلا را نادیده می گیرد و نهایتاً فرد دچار تنبلی چشم و متعاقب آن كاهش شدید دید می شود.

مشكلات بینایی در نوزادان نارس

تكامل بینایی در نوزادان نارس كمی بیشتر از نوزادانی كه به موقع بدنیا آمده باشند طول می كشد. احتمال ایجاد استرابیسم و آمبلیوپی در نوزادانی كه قبل از هفته ۳۵ حاملگی بدنیا آمده باشند ۳۰% بیشتر است. هر چه نوزاد زودتر از زمان طبیعی بدنیا بیاید این احتمال افزایش می یابد.

نوزاد باید كاملا به نور روشن (مثلا لامپ) و یا آویز هایی كه معمولا بالای سر نوزادان آویزان می كنند توجه كند. اگر در ۳ ماهگی جسم را جلو چشم نوزاد بگیرید و آن را از یك سمت آهسته به سمت دیگر ببرید و نوزاد قادر به دنبال كردن آن با چشم نباشد بهتر است مورد معاینه قرار گیرد. البته در بعضی موارد تكامل بینایی دیرتر رخ می دهد كه به آن تأخیر در تكامل بینایی می گویند.

حركات نامنظم چشم

اختلالی بنام نیستاگموس ممكن است در نوزادی رخ دهد. در این اختلال چشم ها حركاتی به چپ و راست، حركات دورانی و یا حركات نامنظمی دارند. علت این اختلال ممكن است ضعف بینایی، وجود نقص در مسیر عصبی از چشم به مغز و یا آلبینیسم (كمبود رنگدانه ها) باشد. نیستاگموس ممكن است ارثی هم باشد. نوزادانی كه نیستاگموس دارند ممكن است دید طبیعی و یا ضعیف داشته باشند. اگر نیستاگموس تا بعد از ۳ ماهگی باقی بماند نوزاد باید مورد معاینه قرار گیرد.

در مجموع باید گفت كه ۳ تا ۴ ماه اول زندگی زمان بسیار مهمی از نظر تكامل بینایی است و توجه والدین و مراجعه به موقع به چشم پزشك نقش تعیین كننده ای در بینایی كودك خواهد داشت.

۴ تا ۶ ماهگی

در این سن نوزاد باید دستش را به طرف اسباب بازی كه جلوی او می گیرید دراز كند و یا دستش را به آن بزند. در ابتدا ممكن است دست نوزاد بطور اتفاقی به جسمی كه جلویش گرفته اید بخورد ولی در طول زمان با رشد بینایی، درك عمق و درك بیشتر نوزاد این كار ارادی تر می شود.

از ۶ تا ۸ ماهگی نوزاد شروع به غلت زدن و احتمالا چهار دست و پا راه رفتن می كند. در این مرحله می توانید یك اسباب بازی را طوری جلو كودك قرار دهید كه مجبور باشد برای رسیدن به آن غلت بزند و یا كمی از جای خود جلوتر بیاید. این كار به تقویت بینایی نوزاد كمك می كند.

بین ۸ تا ۱۲ ماهگی نوزاد شما ممكن است چهار دست و پا حركت كند و یا راه برود. سعی كنید به جای راه افتادن زودتر، كودك خود را به حركت چهار دست و پا تشویق كنید زیرا باعث ایجاد هماهنگی میان حركات دست و چشم می شود. در این سنین بویژه وقتی كودك روی مبل یا تخت و یا نزدیك پله است باید بسیار مواظب وی بود زیرا دید كودك در این مرحله هنوز فاقد درك عمق كافی است و در نتیجه پستی و بلندی ها را بخوبی درك نمی كند. به عبارت دیگر كودك در این سن متوجه نیست كه لبه تخت در جایی تمام می شود و زمین پایین تر از آن قرار گرفته است بنابراین احتمال سقوط كودك از تخت و پله وجود دارد
پاسخ
#2
[تصویر:  95339147341155816384.gif]
تازه والدين‌ها سوالات فراواني در مورد نوزاد تازه رسيده خود دارند كه گاهي لازم است حتما جواب آنها را بدانند. وجود يك نوزاد در خانه بسيار هيجان‌آور و دوست‌داشتني در عين حال نگران‌كننده است. مراقبت از يك نوزاد تازه وارد براي والدين يك تجربه تازه است. مهم نيست كه شما چه‌قدر آمادگي داريد، مهم اين است كه بتوانيد نيازهاي نوزاد خود را به خوبي برآورده سازيد.
نكته مهم اين است كه اگر مي‌خواهيد والدين موفقي در امر مراقبت از نوزاد خود باشيد، بهتر است جواب سوالات خود را قبل از زايمان يا قبل از اينكه بيمارستان را ترك كنيد از پزشك كودكان يا پزشك و پرستار خود بپرسيد.

*1. چگونه كودك‌ام را از خطر سندرم مرگ ناگهاني محافظت كنم؟ كارشناسان در امر مراقبت از كودك مي‌گويند كه بهترين راه مراقبت از نوزاد از مرگ ناگهاني اين است كه هميشه او را به پشت بخوابانيد. ميزان مرگ ناگهاني نوزادان با اين كار به طور قابل توجهي كاهش پيدا مي‌كند.

*2. اولين معاينه نوزاد پس از ترك بيمارستان چه زمان بايد باشد؟ و در اولين ويزيت كودك چه اتفاقي مي‌افتد؟ بسياري از پزشكان اولين چكاپ نوزاد را 2 هفته بعد از تولد توصيه مي‌كنند. به خصوص اگر اين نوزاد فرزند اول خانواده باشد. شما حتما بايد در مورد واكسيناسيون و آزمون‌هاي غربالگري اوليه نوزاد سوال كنيد. همه نوزادان لازم است به طور روتين در سن 2 ماهگي مورد بررسي قرار بگيرند.

*3. چگونه بايد از طناب نافي فرزندم و محل ختنه نوزاد مراقبت كنم؟ پزشك كودك حتما در مورد چگونگي مراقبت از بند ناف و محل ختنه نوزاد به شما دستورات كافي خواهد داد. او همچنين به شما توضيح مي‌دهد كه چگونه از عفونت جلوگيري كنيد. نكته مهمي كه بايد بدانيد اين است كه هميشه قبل از تعويض پانسمان محل ختنه يا تميز كردن بند ناف دست‌هايتان را كاملا بشوييد.

*4. نوزادم به چه ميزان خواب نياز دارد و چه‌قدر خواب براي او زياد محسوب مي‌شود؟ خواب نوزادان در روزهاي اول پس از تولد بسيار زياد است اما به تدريج و با افزايش سن خواب‌شان كم مي‌شود. نوزادان معمولا بعد از حمام كردن بيشتر مي‌خوابند. در چند هفته اول نوزادان در حدود 17 تا 18 ساعت در روز مي خوابند؛ اين عادت در حدود ماه سوم به 15 ساعت در روز مي رسد. ولي حداقل در دو ماه اول تقريباً هيچگاه در يك نوبت بيش از سه تا چهار ساعت، خواه در طول روز يا شب، نمي خوابند. اين بـدان معناسـت كه شما نيز بيـش از اين نمي توانيد بي وقفه بخوابيد. در طول شب، شما بايد بيدار شده به نوزاد شير بدهيد و پوشك او را عوض كنيد و در طول روز با او بازي هم خواهيد كرد. در حالي كه بسياري از نوزادان در حدود 8 هفتگي تمام شب را ميخوابند بعضي ديگر تا 5 يا 6 ماهگي به اين مرحله نمي رسند. از همان ابتدا، شما با آموزش دادن به نوزادتان مي توانيد عادات خوب خواب را در نوزادتان به وجود آوريد
.
*5- بهترين دما براي اتاق كودك چه دمايي است؟بچه قبل از تولد در حرارت ثابتي ،درون رحم قرار داشته است و تغيير ناگهاني درجه حرارت را دوست ندارد .دماي اتاق بايستي مناسب ـ نه سرد و نه گرم ـ باشد .در صورتي كه اتاق داراي كولر يا تهويه مطبوع مي باشد ، بايستي كودك را با يك ملحفه يا پتوي سبك پوشاند .مشكلات جدي مي توانند در صورتي كه دماي اتاق به طور ناگهاني افت كند ، به وجود آمده و اين امر در صورتي كه طفل در خواب باشد ، خطرناك تر است .بنابراين در آب و هواي سرد ، كيسه خواب براي بچه بسيار مناسب مي باشد .
پاسخ
#3
*6. هر چند يك بار بايد نوزادم را تغذيه كنم؟نوزادان معمولا وقتي گرسنه مي‌شوند براي شير خوردن از خواب بيدار مي‌شوند و نيازي به بيدار كردن آنها نيست. بسته به اينكه شما با شير خود نوزاد را تغذيه مي‌كنيد يا شير بطري، ممكن است سوالات زيادي در اين زمينه داشته باشيد. سعي كنيد حتما در بيمارستان و قبل از ترخيص سوالات خود را از پرستار كودك‌تان يا مشاور بپرسيد. شير مادر بهترين و كامل‌ترين شير براي نوازد است و بهتر است برحسب نياز به او داده شود. شير مادر نوزاد را از عفونت‌ها يا بيماري‌هاي قابل انتقال ديگر محافظت مي‌كند.
*7. چه زماني بايد نوزاد را به حمام ببرم؟ نوزاد معمولا در بدو تولد شسته داده مي‌شود. اما پس از تولد نبايد نوزاد زياد حمام برده شود، چرا كه ممكن است سبب التهاب پوستي شود.
*8. چگونه متوجه شوم كه نوزادم متوجه زردي شده است؟ همه نوزادن زردي خفيف را تجربه مي‌كنند، چراكه هنوز كبد آنها تكامل كافي را پيدا نكرده است. زردي در نوزادان اگر مورد توجه قرار نگيرد موجب ضايعات جبران ناپذير سلول مغزي و عقب ماندگي عقلاني مي شود . در هفته هاي اول تولد بايستي دقيقا مراقب زردي در نوزاد بود . شروع زردي بيشتر در سفيدي چشم كودك بروز مي كند و در تنه گسترش پيدا مي كند ، بمجرد مشاهده زردي بدون فوت وقت در هر زمان از شبانه روز مراجعه نمايد . اين مسئله اورژانس و فوريت دارد . هرچه زردي زودتر تشخيص داده شود درمان سبكتر و راحتتر است . در موارد خفيف شايد نياز به بستري و قرار گرفتن در زير نور مخصوص باشد و در موارد شديد تعويض خون حتما بايد انجام گيرد . از بكار بردن پيشنهاد اطرافيان در مورد استفاده از شيرخشت و يا نور مهتابي و ...و نظاير آن خودداري كنيد . بكار بردن اين روشها به قيمت سلامت نوزاد تمام مي شود.
نی نی سایت
پاسخ
#4
نوزادان طبیعی
۹۵ـ۹۰% نوزادان با سن جنینی ۴۲ـ۳۷ هفته متولد می‌شوند و بسیاری از آن ها از سلامتی هنگام تولد برخوردارند، با این حال همه نوزادان پس از تولد باید مورد معاینه و بررسی قرار گیرند زیرا ممکن است در نگاه و بررسی کلی، بسیاری از مسائل و مشکلات مورد توجه قرار نگرفته ودر آینده بر رشد و تکامل نوزاد، تاثیر نامطلوب بجا گذارند.

میانگین وزن نوزاد تازه متولد شده ۴/۳ کیلوگرم می‌باشد که وزن پسران اندکی بیش از وزن دختران است. حدود ۹۵% نوزادان طبیعی متولد شده در موعد مقرّر بین ۶/۴-۵/۲ کیلوگرم وزن دارند. متوسط قد ۵۰ سانتی متر می‌باشد که تقریبا ۹۵% نوزادان بین ۵۵-۴۵ سانتی‌متر قد دارند. میانگین اندازه دور سر حدود ۳۵ cm است که بین cm2/37-6/32 متغیر می‌باشد.

تشخیص عوارضی مانند کاتاراکت (آب مروارید) مادرزادی، شکاف کام، فتق مغبنی، قرار نداشتن بیضه ها در کیسه بیضه، هیپوسپادیاس (قرار گرفتن سوراخ مجرای ادرار در محل غیر طبیعی روی آلت تناسلی)، دررفتگی مادرزادی مفصل ران، اندازه گیری دور سر، قد و وزن و بررسی وضعیت قلب و ریه ها و اندام های دیگر به دقت و حوصله نیاز دارد.

بهتر است نوزاد بلافاصله پس از تولد و هم چنین در ۲۴ ساعت اول زندگی معاینه و بررسی شود و آموزش های ضروری از نظر چگونگی تغذیه نوزاد، دفع مکونیوم و مراقبت به لحاظ درجه حرارت محیط شستشو و استحمام و پیدایش زردی، به مادران ارائه شود.

زردی نوزاد
یرقان دوره نوزادی یکی از مسائل شایع می‌باشد که درصد قابل توجهی از نوزادان به شکل های فیزیولوژیک و پاتولوژیک آن مبتلا می‌شوند. یرقان فیزیولوژیک معمولا از پایان روز دوم زندگی شروع و در روزهای چهارم و پنجم به حداکثر مقدار خود می‌رسد و سپس به تدریج کاهش می‌یابد.

بطور کلی میزان بیلی‌روبین کمتر از ۱۲ میلی گرم درصد میلی لیتر خون در نوزادان با سن جنینی طبیعی و بیلی‌روبین کمتر از ۱۴ میلی گرم درصد میلی لیتر خون در نوزادان نارس، یرقان فیزیولوژیک نامیده میشود.

در صورتی که مقدار بیلی‌روبین از مقادیر یاد شده برای نوزادان طبیعی و نارس تجاوز کند، یرقان پاتولوژیک محسوب می‌شود. ضمن توجه به علائم بالینی و آزمایشگاهی نوزادان مبتلا به یرقان، برای تشخیص علل و عوامل موثر بر آن، در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، اتخاذ تصمیم فوری ضروری می‌باشد:

۱) یرقانی که در ۲۴ ساعت اول زندگی شروع شود

۲) افزایش بیلی‌روبین، از ۵ میلی گرم درصد میلی لیتر در ۲۴ ساعت تجاوز کند

۳) بیلی‌روبین از ۱۲ میلی گرم در نوزادان طبیعی و ۱۴ میلی گرم در نوزادان نارس تجاوز کند

۴) یرقان در نوزادان طبیعی، بیش از یک هفته و در نوزادان نارس بیشتر از دو هفته، به طول انجامد.

علل و عواملی که به تولید بیش از حد معمول بیلی‌روبین در نوزادان منجر می‌شوند
۱) ناسازگاری گروه های خونی مادر و جنین که عمدتا شامل ناسازگاری Rh و ABO و گروه های فرعی است

۲) اختلالات ژنتیکی (اختلالات آنزیمی نظیر اسفروسیتوز مادرزادی) و هموگلوبینوپاتی ها نظیر آلفا و بتا تالاسمی و گالاکتوزمی

۳) همولیز گلبول های قرمز خون مانند مصرف بیش از حد ویتامینK

4) هماتوم و خونریزی های داخلی

۵) انسدادهای مکانیکی منجربه اختلال در گردش کبدی ـ روده ای ترشحات صفراوی. در مواردی نیز عواملی نظیر کم شدن جذب کبدی بیلی‌روبین، کمبود مادرزادی بعضی از آنزیم های ضروری، مصرف داروها، اختلال در انتقال بیلی‌روبین مستقیم از کبد، انسداد مجاری صفراوی، عفونت دوران جنینی نوزاد، عفونت های پس از تولد و بعضی از بیماری های خاص ممکن است به زردی نوزاد منجر شود.

هدف از اشاره به عوامل متعدد ایجاد کننده زردی نوزادان، بیشتر جلب توجه دانشجویان به حساسیت مسئله است و این حساسیت ها را می‌توان به شرح زیر خلاصه کرد

۱) یرقان نوزاد در صورت عدم توجه و رسیدگی، ممکن است به عوارض و خطراتی مانند مرگ و عقب ماندگی ذهنی و حرکتی غیرقابل درمان منجر شود.

۲) افتراق میان یرقان فیزیولوژیک و پاتولوژیک همیشه به سادگی امکان پذیر نیست.

۳) لحظات و دقایق در تصمیم گیری به منظور اقدام مناسب برای نوزاد مبتلا به یرقان پاتولوژیک، بسیار سرنوشت ساز هستند.

۴) همه موارد یرقان های نوزادی را نمی‌توان با سازگاری Rh و گروه های خونی، توجیه کرد. یافتن علل و عوامل دیگر یرقان ها از اهمیت برخوردار است.

۵) در مواردی می‌توان قبل از زایمان و بعد از زایمان با اقداماتی از پیدایش و افزایش پاتولوژیک بیلی‌روبین پیشگیری نمود.

معاینه و مراقبت از نوزاد تازه متولد شده
نوزاد بلافاصله پس از تولد باید در اطاق زایمان و یا در مواردی در اتاق عمل، مورد معاینه قرار گیرد. تشخیص ناهنجاری های مادرزادی، آسیب های هنگام تولد و اختلالات و نارسایی های قلبی و تنفسی که مانع از تطابق نوزاد با زندگی خارج رحمی می‌گردند از اهداف مهم معاینه نوزاد در این مرحله به شمار می‌رود و پس از کسب اطمینان اولیه از در معرض خطر فوری نبودن نوزاد، معاینه کاملتر در اتاق نوزادان انجام میگیرد. معاینه اولیه و معاینه در اتاق نوزادان باید تحت پوشش منبع گرمایی انجام گیرد، آنچنانکه مانع کاهش درجه حرارت بدن نوزاد شود. کاهش درجه حرارت محیط و بدن نوزاد ممکن است سلامتی نوزاد را بطور جدی به خطر اندازد.

نوزاد در طی روزهای اول پس از تولد باید تحت مراقبت بوده و پیدایش هرگونه تغییر در وضعیت وی پیگیری شود. آموزش بهداشت برای تغذیه نوزاد از شیر مادر، مراقبت از درجه حرارت منزل برای نگهداری نوزاد، توجه به پیدایش یرقان و پیگیری مراقبت های دوره ای، از برنامه هایی است که قبل از ترخیص مادر و نوزاد باید برنامه ریزی و اجرا شود.

معاینه در اتاق زایمان
توجه فوری به رنگ پوست نوزاد بسیار مهم است. زیرا ممکن است نوزاد به علت ناهنجاری های قلبی و یا ریوی، دچار سیانوز عمومی (کبودی عمومی رنگ پوست) بوده و نیاز به اقدام سریع و جدی داشته باشد. در مواردی نوزادان طبیعی، سیانوز زودگذر انتهاها دارند که معمولا در دقایق اول زندگی بر طرف می‌شود. رنگ پریدگی شدید نوزاد ممکن است ناشی از کم خونی یا آسفیکسی (خفگی) باشد که نیاز به اقدام جدی دارد. آغشته بودن پوست نوزاد به مکونیوم، نیز در مواردی هشدار دهنده بوده و دقت در چگونگی زایمان و معاینه کامل وضعیت قلب و ریه نوزاد را اقتضا می‌کند.

در کنار توجه به وضعیت قلب و ریه ها در اتاق زایمان، ملاحظه ضایعات مادرزادی مانند ضایعات لوله عصبی، شکاف لب و کام، اختلالات جدار شکم، ناهنجاری های استخوانی، ناهنجاری های دستگاه تناسلی خارجی و باز بودن مجرای مقعد باید مورد توجه قرار گیرد.

آسیب های هنگام زایمان نظیر بی حرکتی بازو و ساعد به علت فلج Erb (کشش اعصاب شبکه بازویی) و صدمه به شبکه بازویی، شکستگی استخوان ترقوه، بازو و دررفتگی شانه و احتمال ضایعه عصب فرنیک در معاینات اتاق زایمان با دقت باید بررسی شوند.

معاینه در اتاق نوزادان
پس از معاینه اولیه، باید یک بررسی دقیق تر در ۱۲ ساعت اول تولد انجام شود. اندازه گیری دور سر و دور سینه و طول قد و ثبت درجه حرارت و تعداد ضربان قلب و تنفس باید انجام شود.

زردی، محتمل ترین تغییر در رنگ پوست است که در معاینه دوم مشخص می‌شود. علاوه براین، سیانوز و رنگ پریدگی، باید دو باره بررسی شوند. نوزاد باید دقیقا از نظر وجود همانژیوم، خال های پوستی رنگی و بدون رنگ، و لکه های پوستی بررسی شود.

جمجمه باید از نظر روی هم قرار گرفتن شکاف ها، باز بودن شکاف ها، تورم زیر پوست سر جنین و خون مردگی، بررسی شود. چشم ها باید معاینه شوند. تقریبا ۴۰% نوزادان، مبتلا به خونریزی ملتحمه یا شبکیه می‌باشند که در معاینه مشخص می‌شود. وجود رفلکس نوری باید ثبت شود. اندازه مردمک و واکنش به نور و وجود کاتاراکت و اندازه کره چشم (از نظر میکروفتالمی) باید بررسی شود. در صورت نوزاد باید بدنبال شواهدی از اختلالاتی مانند تریزومی ها و کرتینیسم بود. بررسی تقارن اجزای صورت از نظر رد صدمات احتمالی عصب صورتی (فاسیال) پس از زایمان های سخت یا زایمان با فورسپس اهمیت دارد.

ناهنجاری گوش ها ممکن است نشاندهنده اختلال کلیوی همراه باشد، اما اغلب خانوادگی بوده و فقط از نظر زیبایی اهمیت دارد. وجود یا عدم وجود غضروف در لاله گوش برای تعیین سن جنین کاربرد دارد.

کام نرم و سخت را باید با استفاده از یک انگشت و منبع نوری مستقیم، از نظر شکاف کام، بررسی نمود. اندازه زبان برای حفره دهان باید مناسب باشد. زبان بزرگتر از حد مناسب، شک به همانژیوم و یا لنفانژیوم را بر می‌انگیزد. زبان بزرگ در کرتینیسم با علائم دیگری همراه است.

در معاینه گردن، هر استخوان ترقوه، باید از نظر شکستگی معاینه شود. یک رفلکس موروی غیر قرینه، معمولا شک بالینی به شکستگی ترقوه را مطرح می‌کند که در لمس مشخص می‌شود.

ریه ها و قلب، مجددا، اما با توجه بیشتر به یافته های بدست آمده در زمان تولد بخصوص سوفل های قلبی یا صداهای اضافی و نبضها، معاینه می‌شوند. کیفیت ضعیف یا کاهش یافته نبضها، نشاندهنده برون ده ناکافی قلبی است. فقدان نبض های فمورال (رانی) همراه با کوآرکتاسیون آئورت می‌باشد و نبض های فمورال قوی نیز می‌توانند نشاندهنده بیماری مادرزادی قلبی باشند. معاینه شکم نیز برای رد وجود توده دو باره انجام می‌شود.

معاینه دستگاه تناسلی شواهد بیشتری برای تعیین سن حاملگی بدست می‌دهد. نوزادان پسر باید از نظر هیپوسپادیاس، موقعیت بیضه ها و رد فتق مغبنی (اینگوینال) یا هیدروسل معاینه شوند. اغلب نوزادان دختر دارای ترشحات مهبلی (واژینال) در هفته اول زندگی می‌باشند که گاهی ممکن است به دنبال قطع هورمون های مادری تبدیل به ترشحات خونی شود. در صورت بزرگ بودن تاجک (کلیتوریس) باید به سندرم آدرنوژنیتال شک نمود و بررسی کاملی برای رد یا تایید این تشخیص که خطرات تهدیدکننده زندگی دارد، انجام شود.

اندام های هر نوزاد باید از نظر اختلالات ساختمانی مانند دررفتگی مادرزادی مفصل ران، پای چماقی و اختلالات عصبی بررسی شود.

پس از معاینه اولیه در اتاق زایمان یا اتاق نوزادان، سن حاملگی برای هر نوزاد باید تعیین شود که چهار روش برای تخمین سن حاملگی وجود دارد: معیارهای فیزیکی، معاینه عصبی، ترکیب معاینه فیزیکی وعصبی و معاینه عدسی چشم ها.

دوره انتقالی
در طی مراحل انتهایی زایمان، ضربان قلب نوزاد بطور طبیعی، بین ۱۴۰-۱۲۰ بار در دقیقه متغیر است. پس از زایمان، افزایش سریعی در ضربان قلب تا حد ۱۸۰-۱۶۰ بار در دقیقه روی می‌دهد که ۱۵-۱۰ دقیقه طول می‌کشد و به تدریج طی ۳۰ دقیقه افت کرده و به ۱۲۰-۱۰۰ بار در دقیقه می‌رسد.

در طی ۱۵ دقیقه اول زندگی، تنفس نامنظم است و اوج تعداد تنفس بین ۶۰ تا ۸۰ بار در دقیقه می‌باشد. همزمان با این تغییرات در ضربان قلب و تعداد تنفس، نوزاد هوشیار بوده و واکنش هایی مانند حرکات سر از یک سمت به سمت دیگر، گریه کردن و لرزش نشان می‌دهد. این تغییرات همراه با کاهش درجه حرارت بدن، افزایش فعالیت حرکتی و افزایش تونیسیته عضلانی می‌باشد.

در نوزاد طبیعی، پس از دوره اولیه واکنش نشان دادن، یک دوره عدم پاسخ و سپس دوره دوم واکنش پذیری دیده می‌شود. دوره اولیه واکنش پذیری ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. تظاهرات گوارشی این دوره عبارتند از: پیدایش صداهای روده، دفع مکونیوم و تولید بزاق، که همگی نتیجه تحریک پاراسمپاتیک در طی این دوره می‌باشند. این دوره اولیه ۲۰ـ۱۵ دقیقه ای در نوزادان طبیعی که زایمان مشکلی را گذرانده اند و در نوزادان بیمار و نوزادان نارس، طولانی تر می‌شود.

پس از این دوره اولیه واکنش پذیری، نوزاد می‌خوابد و یا کاهش قابل ملاحظه ای در فعالیت حرکتی وی دیده می‌شود. ضربان قلب به ۱۲۰ـ۱۰۰ بار در دقیقه افت می‌کند و نوزاد نسبتا پاسخ ناپذیر می‌شود. این دوره پاسخ ناپذیری که اغلب همراه با خواب است، ۶۰ تا ۱۰۰ دقیقه طول می‌کشد و سپس دوره دوم واکنش پذیری رخ می‌دهد که از ۱۰ دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد. دوره هایی از افزایش تعداد ضربان قلب و تعداد تنفس همراه با تغییراتی در تونیسیته عضلانی، رنگ پوست و تولید ترشحات، مشاهده می‌شود. مکونیوم، معمولا در طی دوره دوم، دفع می‌شود. اطلاع از تغییرات طبیعی در طی دوره انتقال، باعث شناخت زودرس نوزادی که تطابق خارج رحمی طبیعی برقرار نکرده، می‌شود.

غربالگری دوره نوزادی:

(در ایران به صورت معمول و روتین انجام نمی‌شد ولی در دو سال گذشته به وسیله مراکز بهداشتی درمانی دولتی در حال انجام است)
غربالگری دوره نوزادی معمولا جهت تشخیص اختلالات متابولیک مادرزادی فنیل کتونوری و هیپوتیروئیدی، انجام می‌شود. دلایل انجام این بررسی عبارتند از:

۱) این وضعیت ها در صورت عدم تشخیص زودرس و درمان، منجر به ناتوانی های دائمی یادگیری شده و ممکن است باعث شوند فرد هرگز قادر به زندگی مستقل نباشد و از رشد و تکامل طبیعی باز ماند.

۲) با تشخیص زودرس و درمان مناسب، تقریبا تمام کودکان مبتلا، می‌توانند دارای رشد و تکامل طبیعی عصبی باشند.

۳) زمانی که فنیل کتونوری و هیپوتیروئیدی به صورت بالینی ظاهر شوند، آسیب مغزی قبلا ایجاد شده است.

۴) هر دو آزمایش، بسیار حساس و دقیق می‌باشند. یعنی این تست ها ندرتا در کودکان واقعا طبیعی، مثبت می‌شوند و تقریبا همیشه در نوزادان واقعا غیر طبیعی، مثبت می‌شوند.

۵) شیوع فنیل کتونوری حدود یک در هر ۶ هزار تولد و شیوع ‌هیپوتیروئیدی حدود یک در هر ۳ هزار تولد زنده می‌باشد. بنابراین هیچ یک بسیار نادر نمی‌باشند.

۶) هزینه غربالگری برای هر مورد بسیار کمتر از هزینه مراقبت از یک کودک بیمار تشخیص داده نشده یا دیر تشخیص داده شده، می‌باشد.
مواظب خودت باش
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان