درود مهمان گرامی! ثبت نام

این یک اطلاعیه همگانی است!

آمار انجمن
برترين سپاس شده ها
صلحاء 4
مهناز 2
مريم يكتا 1
saba80 0
zibasham 0
جديدترين کاربران
zibasham 8-21
bahman1369 8-17
npco 5-10
nas_joon 4-27
kohanpishe 4-24
بيشترين پاسخ ها
  حرف های خودما... 2528
  عکس روز 1083
  شعر 782
  ختم صلوات روز... 694
  اخبار 648
برترين ارسال کنندگان
asalkhatoon 18578
صلحاء 11629
مهناز 10955
آبجی مرجان 9249
اعظم بانو 4712
بيشترين بازديدها
  حرف های خودما... 476348
  عکس روز 286235
  بازي با كلمات... 279943
  اولين كلمه اي... 233265
  اخبار 191711
برترين اعتبارگيرنده ها
administrator 0
صلحاء 0
saba80 0
مهنا 0
سلاله 0
آخرين ارسال ها
موضوع تاريخ, زمان  نويسنده آخرين ارسال کننده انجمن
  مشکل با موضوع رقص دخترم 5-2, 15:58 ناز بانو ناز بانو هر چه می خواه...
  پیشنهادات برای پر رونق شد... 12-7, 19:42 باران20 باران هر چه می خواه...
  خیرات اموات 12-7, 19:35 صلحاء باران هر چه می خواه...
  صیغه موقت 12-5, 19:00 باران باران هر چه می خواه...
  احكام كودك در هفته اول تو... 12-5, 18:23 صلحاء باران شیرخوارگی
  علت دعوای عروس و مادر شوه... 12-5, 18:09 صلحاء باران ایین همسرداری
  سیاست های زنانه 12-5, 17:58 صلحاء باران ایین همسرداری
  لباس عید 12-5, 15:26 yafa yafa بچه داری
  نرم افزار سایت ساز 11-9, 13:31 SaaRaa SaaRaa " ارائه نرم ا...
  حرف های خودمانی 10-25, 12:31 مهناز SaaRaa حرف های خودما...
  اوتمیل 10-10, 10:36 مهناز مهناز صبحانه و دسر


امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چگونگی آموزش توالت رفتن به کودک
#1
آموزش توالت رفتن به کودک را باید زمانی شروع کنید که هم شما و هم کودک آمادگی آن را داشته باشید شما باید برای دست کم سه ماه وقت و انرژی بگذارید تا کودک برای توالت رفتن آموزش دهید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از فامیلی دکتر ، زمانی کودک آماده آموزش توالت‌کردن است که خیس شدن یا کثیف شدن کهنه را دریابد یا بتواند بگوید که می‌خواهد سر لگن بنشیند. این وضعیت معمولا هنگامی رخ می‌دهد که کودک شما ۱۸ تا ۲۴ ماهه باشد. با این حال ممکن است تا ۲٫۵ تا سه سالگی کودک هنچنان نیاز به پوشک کردن داشته باشد.

به کودک اجازه دهید ادرار و مدفوع خود را در توالت ببیند. بگذارید کودک با سیفون توالت بازی کند. قبل از آموزش توالت رفتن به کودک، یک لگن بچه در محیط بازی کودک بگذارید تا کودک با لگن بچه آشنا شود.

به کودک اجازه دهید با مشاهده و لمس کردن با لگن آشنا شود. به او بگویید لگن مال اوست و اجازه دهید کودک با لباس کامل مانند صندلی روی لگن بنشیند. به او اجازه دهید هر وقت خودش خواست از روی لگن بلند شود تا این کار او را خسته نکند.

بعد از اینکه کودک به نشستن روی لگن عادت کرد، او را بدون لباس و پوشک روی لگن بنشانید تا کودک به نشستن بدون لباس روی لگن عادت کند.

همچنین خالی کردن لگن به درون توالت و کشیدن سیفون آن را به او نشان دهید. بعد از اینکه کودک با کشیدن سیفون توالت و نشستن بر لگن احساس راحتی کرد،‌ می‌توانید شروع به آموزش دادن دفع در لگن به او کنید.

شلوارهای گشاد که به راحتی از پای کودک خارج می‌شود،‌ به او بپوشانید.
هر وقت که کودک اعلام کرد که نیاز به رفتن به توالت دارد،‌ او را روی لگن بنشانید.

هنگامی که کودک احساس نیاز به ادرار کردن یا اجابت مزاج دارد، ممکن است حالت صورتش تغییر کند یا کاری را که داشت انجام می‌داد، ‌متوقف کند. به غیر از توجه به این نشانه‌ها،‌ کودک را در فواصل منظم مثلا هر یک ساعت نیم تا ۲ ساعت روی لگن بنشانید.

هنگامی که کودک روی لگن نشسته است،‌ پهلوی او بمانید. حرف زدن با کودک یا قصه خواندن برای او کمک می‌کند تا او آرامش پیدا کند.

هنگامی که کودک خودش به توالت می‌رود،‌ او را تشویق کنید. اما اگر کودک دفع انجام نداد،‌ او را سرزنش نکنید. در مقابل کودک شکیبا باشید.

هنگامی که کودک یاد گرفت چگونه از لگن استفاده کند، می‌تواند استفاده از توالت فرنگی را هم به او آموزش دهید.

ممکن است این مراحل آموزشی تا سه ماه طول بکشد.مهم این است که شما بردبار و حامی کودک خود باشید. نباید زمانیکه اشتباهی از کودک سر زد، او را نتبیه کنید.

چنانچه کودک در مدت سه ماه توالت رفتن را یاد نگرفت، با پزشک خانوادگی مشورت کنید محتمل‌ترین دلیل در مورد اینکه کودک‌تان استفاده از لگن را یاد نمی‌گیرد، ‌این است که هنوز آمادگی برای آموزش توالت را ندارد و باید صبر کنید تا بزرگتر شود.
مواظب خودت باش
پاسخ
#2
والدین باید کودکان را برای خوابیدن در طول روز ترغیب کنند
نخوابیدن کودکان در طول روز نشانه‌ای از ابتلا به عوامل روانپریشی


محققان اعلام کردند همه خردسالان ۴ تا ۵ ساله که در طول روز نمی‌خوابند و آنهایی که تمایل به این کار ندارند به عوامل روانپریشی نامناسبی مبتلا می‌شوند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از نیوساینتیست ، طبق مطالعه انجام شده به طور واضح مشخص نشد که دلیل خودداری بعضی از کودکان از چرت زدن در اول روز بعد از ۴ سالگی چیست، اما بعضی از والدین دلایل خود را به این صورت اظهار کردند که بعضی از کودکان به طور طبیعی از چرت زدن خودداری می‌کنند و بعضی دیگر به دلیل اینکه والدین از بیدار شدن آنها در طول شب ناراحت هستند، اجازه خواب در طول روز را به این کودکان نمی‌دهند و در بعضی از خانواده‌ها در طول روز زمانی برای استراحت کودکان وجود ندارد.

بر اساس این گزارش مطالعه‌ای روی ۶۲ کودک که ۲۳ درصد آنها خواب در طول روز را تجربه کرده بودند به انجام رسید.

بر این اساس مشخص شد کودکانی که در طول روز نمی‌خوابیدند به طور عمده نشانه‌های پریشانی بیش از حد و افسردگی را تجربه می‌کنند.
بنابراین گزارش محققان اعلام کردند والدین باید زمان خواب کافی برای کودکان فراهم کنند که آنها را برای خوابیدن در طول روز ترغیب کنند.
مواظب خودت باش
پاسخ
#3
بهترین شیوه برای تنبیه کردن کودکان چیست؟
در طول زندگی همه ی رفتارها و عملکرد کودکانمان مناسب و مورد رضایت ما نیست . حتی گاهی رفتارهایی از کوکانمان سر می زند که لازم است با آن برخورد جدی صورت گیرد اما نکته مهم این است که چگونه باید گودکان را از یک عمل باز داشت .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه ، گروهی از افراد با تنبیه کودکان مخالف‌اند و گروهی بر این عقیده‌اند که تنبیه، در آموزش کودکان به کار می‌آید. از نظر این گروه ، تنبیه و خشونت یکسان نیست.

به عقیده آنان تنبیه بر خلاف خشونت ارزش آموزشی دارد.

برای کودک یادآور تعهد و مسوولیت است و اخلاقیات را به کودک می‌آموزاند.

هم‌اکنون این موضوع به اثبات رسیده که باید تعادلی در امور برقرار شود.

اعمال قدرت در خانه گاهی برای والدین لازم است و بعضی مواقع شرایطی پیش می‌آید که تنبیه نکردن کودکان اشتباه محض است .

طبق آماری که در سال ۲۰۰۲ در فرانسه گرفته شد، ۵۸ درصد والدین در اغلب موارد فرزندان‌شان را تنبیه می‌کنند اما ۲۸ درصد در شرایط استثنایی و ۱۶ درصد به هیچ‌وجه فرزند‌شان را تنبیه نمی‌کنند.
سه گروه خانواده وجود دارند که در آنها تنبیه رابطه نزدیکی با آموزش فرزندان دارد.
گروهی از خانواده‌ها که به آنها «قراردادی» می‌گویند، کودک را به شدت تنبیه می‌کنند ولی به طور معمول قبل از تنبیه از کلماتی همچون «اگر دفعه دیگر این کار را تکرار کردی این‌گونه خواهد شد» استفاده کرده‌اند و چون کودک قرارداد را زیر پا گذاشته، وی را تنبیه می‌کنند.
گروهی دیگر از خانواده‌ها ‌«مدیرند». در این‌گونه خانه‌ها همیشه حرف والدین باید پیش رود و به طور معمول قبل و بعد از تنبیه جمله «باید حرف گوش کنی» تکرار می‌شود.
گروه سوم خانواد‌ه‌های «توافقی»‌اند و بیشتر صلح می‌کنند و دنبال تنبیه کودکان‌شان نیستند.

به هر حال به نظر می‌رسد تنبیه بدنی امری رایج و قابل قبول است. ۷۹ درصد والدین به طور معمول از تنبیه بدنی برای تنبیه کردن فرزندان خود استفاده می‌کنند.

با این حال روان‌شناسان تنبیه کودک را بی‌ارزش و غیرموثر می‌دانند. آنها تنها با نوعی از تنبیه موافق‌اند که در آن ضربه‌ای آرام و بدون درد روی بدن کودک زده شود تا در عین حال که احساسات کودک را خدشه‌دار نکند اشتباه کودک را به او نشان دهد.
از جنبه تئوری، تنبیهی خوب است که در عین حال کودک را فرمانبردار کند و در عین حال او حس نکند قدرتی او را مجبور به انجام کاری می‌کند. پس تنها در شرایطی که ضروریی است، فرزندتان را تنبیه کنید و در صورتی که می‌خواهید او را از چیزی محروم کنید.

هرگز مواردی را که تعادل روانی‌اش را بر هم می‌زنند، حذف نکنید.

اگر فرزند‌تان عاشق فوتبال است و می‌خواهید تنبیهش کنید، دیدن فوتبال را غدغن کنید نه بازی کردن آن را.

از نظر تمامی مشاوران کودک، کلام بهترین راه‌حل برای هوشیار کردن کودک است.

شاید کلمات کافی نباشد و تنبیه به نظر ضروری برسد ولی به هر حال هر دو در کنار هم برای کودک آموزنده خواهند بود
مواظب خودت باش
پاسخ
#4
آموزش توالت یعنی آنکه کودک طرز صحیح استفاده از توالت را بیاموزد، نیاز به دستشویی کردن، طرز صحیح دستشویی کردن، شستن خودش و شستن دست‌ها و خشک کردن آنها را بیاموزد. کودکان معمولا تا سن 5-4 سالگی در این مورد نیاز به کمک دارند. اکثر کودکان کنترل عضلانی برای تنظیم خود را بین سن 18 ماهگی و 3 سالگی بدست می‌آورند. ولی کودکانی که ناتوانی دارند نمی‌توانند تا سنین بالاتر این کنترل را بدست آوردند. البته علاوه بر سن کودک، آمادگی او نیز برای این آموزش مهم است. مثلا اینکه کودک باید بتواند بنشیند و بتواند حداقل برای 5 دقیقه آرام بازی کند، قادر به همراهی و کمک کردن برای پوشیدن و درآوردن لباسش باشد، رفتارهای تقلیدی را نشان دهد، توانایی فهمیدن و دنبال کردن دستورات ساده را داشته باشد، در مرحله لجبازی و منفی گرایی نباشد، حرکات روده و فعالیت آن در زمان‌های خاصی از روز تنظیم شده باشد، و یک نام و اسم برای ادرار و مدفوع داشته باشد و زمانی که شروع به آموزش توالت می‌کنیم نباید کودک در وضعیت استرس آوری باشد، مثلا زمان‌هایی مثل از شیرگیری کودک، تولد فرزند جدید و تغییرات منزل، زمان‌هایی مناسبی برای شروع آموزش نیستند.
[تصویر:  86019921011010330253191991578610065162138.jpg]
معمولا از زمان شروع آموزش 6 هفته طول می‌کشد تا کودک آن را بیاموزد.

قبل از آموزش توالت این مراحل را در نظر بگیرید:

• برای ادرار و مدفوع کودک نام بگذارید و زمانی که کودک این عمل را انجام داد تکرار کنید که تو، جیش کردی ... تو پی‌پی کردی و ...

زمانی که شروع به آموزش توالت می‌کنیم نباید کودک در وضعیت استرس آوری باشد، مثلا زمان‌هایی مثل از شیرگیری کودک، تولد فرزند جدید و تغییرات منزل، زمان‌هایی مناسبی برای شروع آموزش نیستند.


• اجازه دهید گاه کودک دستشویی رفتن سایر اعضاء خانواده را در هنگام نیاز ببیند و نگاه کند و سوالات خود را بپرسد.

• بهتر است پوشک کودک در دستشویی عوض شود. و حتی الامکان در دوره آموزش او را پوشک نکنید. تا از دستشویی کردن در لباسش امتناع کند .

• زمانی که کودک به طور کلامی یا با ژست خود نشان می‌دهد که دستشویی دارد او را تشویق کنید. و در حالتی بازی گونه او را به دستشویی بفرستید.

در مرحله آموزش توالت نکات زیر را در نظر بگیرید:

• لگن یا توالت کودک را به او معرفی کنید. آن را داخل حمام یا دستشویی بگذارید و به کودک بگویید آنجا دستشویی کند.

• او را تشویق کنید که چندین بار در روز روی دستشویی یا لگن خود بنشیند، اوایل اجازه دهید که با لباس روی لگن بنشیند تا تجربه استرس زای نشستن روی لگن با لباس را نداشته باشد.


• زمانی که کودک روی لگن خود نشست اجازه یک فعالیت جالب و خاص را به او بدهید (مثل اینکه عروسکی به دست او بدهید یا تخته و ماژیکی که روی آن را خط خطی کند). کودک باید فقط زمانی که روی لگن نشسته است حق استفاده از این فعالیت یا بازی خاص را داشته باشد. بدین وسیله شما کودک را برای استفاده از لگن و دستشویی ترغیب می‌کنید. علاوه بر آن بازی کردن کودک را از حالت مقاومت خارج می‌کند و او را راحت و آرام می‌کند.

• بتدریج لباس کودک را در زمان نشستن روی لگن یا دستشویی کم کنید تا زمانی که کودک بدون شلوار و لباس زیر و پوشک راحت روی آن بنشیند.

• برای ساعتی به کودک اجازه دهید بدون کهنه و پوشک باشد (حداقل 30 دقیقه) اگر در این زمان کودک ادرار یا مدفوع کند به او توضیح می‌دهیم که کجا حق دارد ادرار کند و کجا نمی‌تواند. لگن را به او نشان دهید و توضیح دهید که باید اینجا دستشویی کند.

• زمانهای امادگی مثانه برای دفع را در او کشف کنید . مثلا هر بیست دقیقه یک بار . و سپس در آن زمان او را به دستشویی ببرید تا ادرار کند .و در میان این زمان او را پوشک نکنید.

زمانی که کودک روی لگن و دستشویی نشست و دفع ادرار یا مدفوع داشت او را تشویق کنید تشویق شما برای اثر بخشی باید فوریت داشته باشد و تا حدودی به نوعی تازه و جذاب باشد . حتی توصیه می کنیم او جایزه خود را در طول روز ببیند تا برای همکاری بیشتر ترغیب شود
• زمانی که کودک روی لگن و دستشویی نشست و دفع ادرار یا مدفوع داشت او را تشویق کنید تشویق شما برای اثر بخشی باید فوریت داشته باشد و تا حدودی به نوعی تازه و جذاب باشد . حتی توصیه می کنیم او جایزه خود را در طول روز ببیند تا برای همکاری بیشتر ترغیب شود . به او بگویید که به طور مثال: تو پی‌پی کردی حالا باید تو را پاک کنم. اجازه دهید کودک سیفون را بکشد و تمیز کردن دستشویی را ببیند.

• در مراحل بالاتر و پس از آنکه کودک در مراحل قبل به موفقیت رسید او را به دستشویی ببرید، کمک کنید تا لباسش را درآورد، روی دستشویی بنشیند، سیفون را بکشد، خودش را و دستهایش را بشوید و سپس آنها را خشک کنید.

• بتدریج نیاز کودک به کمک شما کمتر خواهد شد و خواهد توانست به طور کامل آداب توالت رفتن را بیاموزد.

• اگر کودک شما در این مورد مقابله می کند برای مدتی او را آزاد بگذارید . با شروع دوباره آموزش را بهتر فرا می گیرد و همکاری بیشتری می کند .
دکتر فریبا عربگل فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان

خانواده و زندگی - تنظیم و تغییر برای تبیان: کهتری
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان